Dzień liczby Pi – słodki, kolorowy, rymowany i ukryty w rebusach.

14 marca w naszej szkole obchodziliśmy wyjątkowe święto — Dzień Liczby π, znanej również jako Ludolfina.
To niezwykła okazja, by połączyć naukę z dobrą zabawą, kreatywnością i… pysznym jedzeniem.
Na szkolnych ławkach królowały słodkości i pizza — uczniowie zadbali o to, by symbol π pojawiał się nie tylko w matematycznych rozmowach, lecz także na wypiekach, dekoracjach i przekąskach. Atmosfera była radosna, a zapach domowych ciast unosił się po całym korytarzu.
Artystyczna część święta również zachwyciła. Klasowi mistrzowie prac manualnych prześcigali się w pomysłach na przedstawienie tej tajemniczej liczby, która mimo setek lat badań wciąż skrywa wiele sekretów.
Powstały plakaty, modele, kolaże i przestrzenne instalacje — każda praca była inna, ale wszystkie łączyła fascynacja nieskończonością.

To już prawie wiosna – zeróweczki poczuły już pierwsze promienie słońca.

Dziś odbył się etap gminny Konkursu Recytatorskiego „Warszawska Syrenka”. Naszą szkołę reprezentowało pięcioro uczniów: Urszula Gralec, Franciszek Kudełka, Alina Kuszczyk, Yeva Tkachuk oraz Maria Gawerek.

Z dumą informujemy, że do etapu powiatowego zakwalifikowali się Yeva Tkachuk oraz Franciszek Kudełka. Wszyscy uczestnicy zaprezentowali się znakomicie, wykazując się talentem, wrażliwością na słowo i dużą odwagą sceniczną. Jesteśmy bardzo dumni z naszych uczniów!

W Jedynce ruszyła kolejna innowacja „Zapisani w pamięci”, realizowana w klasach 4–8. W ramach jej realizacji uczniowie nie tylko ćwiczą uważność, kaligrafię i ortografię, ale też wpisują się sobie nawzajem do pamiętników. W czasie przerw chętnie siadają razem, zapisują miłe słowa, wspomnienia i krótkie wierszyki na pamiątkę. Widać, że sprawia im to dużo radości i staje się doskonałą okazją do rozmów, śmiechu i bycia razem.

Takie wpisy to świetny sposób na budowanie relacji, zatrzymanie ważnych chwil i pokazanie, że dobre słowa mają dużą moc. Uczniowie uczą się przy okazji wyrażać swoje myśli, doceniać innych i zapisywać to, co dla nich ważne. W czasach, gdy młodzi ludzie coraz częściej spotykają się z hejtem, takie inicjatywy pokazują, jak ważne są życzliwość, wzajemny szacunek i umiejętność mówienia sobie nawzajem czegoś dobrego.

Na jednym ze zdjęć zobaczycie pamiętniki sprzed lat, które dzięki uprzejmości naszych nauczycieli i rodziców mieliśmy okazję obejrzeć. Najstarszy z nich, z wpisami z 1949 roku, wzbudził wśród uczniów najwięcej emocji i pokazał, że zapisane słowa potrafią przetrwać naprawdę wiele lat. Wierzymy, że za kilka lat te szkolne zapiski wywołają uśmiech na twarzach naszych uczniów i będą dla nich wyjątkową pamiątką, pełną wspomnień, emocji i historii z czasu spędzonego w naszej szkole.
A czy ktoś z Was ma jeszcze taki pamiętnik?